Kilka osobistych rad dla uczestników konkursu

Od 28 lat tradycją w Polsce i na Podkarpaciu jest organizacja Akcji Sprzątanie Świata, które koordynowała Fundacja Nasza Ziemia. W latach 2001-2002 podkarpackie Akcje „Clean up the World” były największymi w Polsce, z corocznym udziałem ponad 200 000 wolontariuszy. Organizowałem tamte akcje i dziesiątki razy sprzątałem naturę. O śmieciach stworzyłem kilka spektakli teatrzyku kukiełkowego i kilka filmików, uczestniczyłem też w ekologicznych spektaklach japońskiego teatrzyku kamishibai.

Jako ekolog-edukator z EKOSKOP chciałbym aby wykonane filmy, dokumentujące autorskie spektakle teatrzyku kamishibai „o Sprzątaniu Świata” , były z zaciekawieniem oglądane przez dzieci i dorosłych stając się kolejnym elementem  kampanii edukacyjno-informacyjnych  dotyczącej właściwego postepowania z odpadami komunalnymi i prawnego zakazu wyrzucania ich do wolnej przyrody. Pola, dzikie zadrzewienia, nieużytki, lasy, cieki wodne i ich brzegi powinny być wolne od śmieci. Sfilmowane spektakle kamishibai mogą być momentem refleksji o powinnościach człowieka wobec przyrody i podkreślać wartość pracy i zaangażowania wolontariuszy, tak by w kolejnych latach pojawiali się liczni i chętni naśladowcy uczestników akcji posprzątania tego co dzikie, a niestety zaśmiecone.

Japoński teatrzyk  kamishibai łatwo wykonać, a spektakl nietrudno sfilmować.  Kamishibai (jap. 紙芝居) (kami – papier, shibai– teatr) to „papierowy teatrzyk” gdzie akcja spektaklu rozgrywa się na kolejno pokazywanych kartach rysunkowych komentowanych głosem narratora lub narratorów. http://malyteatrilustracji.pl/kamishibai-co-to-jest/?v=9b7d173b068d     https://www.tibum.pl/shop/teatrzyki-kamishibai

W teatrzyku nie ma gry aktorskiej, nie ma pacynek czy kukiełek. Postaci są narysowane lub namalowane, a głosu udzielają im narrator lub narratorzy. Najczęściej narrator opowiada co się wydarzyło, a kiedy dochodzi do „dialogu pomiędzy narysowanymi postaciami” to widz musi się domyślać kto do kogo mówi. Można wykorzystać plansze z obrazkami narysowanymi, namalowanymi albo klejonymi z fragmentów gotowych obrazków i zdjęć. Technika jest całkiem dowolna, a efekt artystyczny ocenią widzowie …i Komisja Konkursowa.

Oprawą dla kolejno pokazywanych kart jest drewniana lub kartonowa skrzynka (oryginalnie zwana butai). To skrzynka stanowi scenę, w której przedstawiane są kolejne fragmenty wymyślonej, wyreżyserowanej narysowanej i opowiadanej (lub czytanej)  historii. Dla potrzeb konkursu najlepiej skrzynkę wykonać ze starego pudła kartonowego dopasowując wielkość wycięcia „na scenę” do planowanych kart rysunkowych.

Dla realizacji spektaklu wymagane jest stworzenie cyklu ilustracji, które będą kolejno pokazywane, a narrator lub narratorzy głośno odczytują albo opowiadają historyjkę, którą chcą przekazać. Kart teatrzyku kamishibai nie musi być wiele, ważne by historia ciekawie się pokazywała i opowiadała przez max cztery minuty. Najwygodniejsze (w mojej opinii) są kartki  A4 naklejone na twardszy karton lub recyklingową tekturę.

Spektakl może uatrakcyjnić muzyka, ale konieczne jest aby zastosowany podkład muzyczny nie naruszał niczyich praw autorskich. W Internecie można znaleźć darmową muzykę i wykorzystać ją z podaniem legalnego źródła. Możliwe jest skomponowanie własnej muzyki lub wykorzystanie instrumentów i własny podkład muzyczny. Autor w oświadczeniu  gwarantuje Organizatorowi i Wykonawcy swoje prawa autorskie do sfilmowanego spektaklu i nienaruszanie niczyich praw autorskich.

Choć film ma jednego oficjalnego autora (i to ten autor – jeśli film zwycięży – otrzyma nagrodę) warto znaleźć pomoc rodziny, przyjaciół i kolegów,  by wspólnie obmyślić pomysł i tekst dla narratora, zrobić skrzynkę ze sceną, wykonać kolejne karty, przygotować oświetlenie sceny, nagrać spektakl. Studio filmowe to stół na którym postawimy skrzynkę dla teatrzyku, Do tego dobre oświetlenie, ewentualny podkład muzyczny i aparat telefoniczny (kamera filmowa) najlepiej na statywie. Dobrze zrobić próbne nagranie. Pierwszy fragment filmu czyli pierwsza karta w teatrzyku powinna zawierać tytuł spektaklu z godłem (pseudonimem artystycznym) autora (bez podawania danych osobowych i adresu szkoły).

Gotowy film należy udostępnić na wybranej platformie medialnej np. YouTube., przesyłając link do filmu zgodnie z Regulaminem.

Pozdrawiam Koordynator konkursu Mirek Ruszała